دوربین های پرسرعت بدون شک موضوع اصلی در زمینه نظارت تصویری فعلی هستند

اصل کار فیلمبرداری با سرعت بالا در دوربین پرسرعت به شرح زیر است: نور منعکس شده از سوژه به لنز می رسد، بر روی تراشه CCD متمرکز می شود و دوربین فوق سریع بر اساس شدت نور بارهای مربوطه را جمع می کند. از طریق تخلیه دوره‌ای، سیگنال‌های الکتریکی تولید می‌کند که فریم‌های جداگانه را نشان می‌دهد. پس از فیلتر و تقویت، این سیگنال ها به عنوان یک سیگنال ویدئویی مرکب استاندارد از طریق ترمینال خروجی دوربین خروجی می شوند. این سیگنال ویدئویی استاندارد مانند خروجی ویدئوهای VCR های خانگی، پخش کننده های VCD و دوربین های فیلمبرداری خانگی است، بنابراین می توان آن را در تلویزیون ضبط یا مشاهده کرد.

دوربین‌های دوربین فوق‌العاده سریع نسل جدیدی از دوربین‌ها هستند که دوربین‌های سنتی را با فناوری پیشرفته ترکیب می‌کنند. آنها می توانند تصاویر را از طریق شبکه به آن طرف دنیا منتقل کنند و بینندگان از راه دور می توانند تصاویر را بدون هیچ نرم افزار تخصصی و تنها با استفاده از یک مرورگر وب استاندارد (مانند Microsoft Internet Explorer یا Netscape) نظارت کنند. دوربین های پرسرعت بدون شک موضوع اصلی در زمینه نظارت تصویری فعلی هستند. از یک سو، توسعه سریع فناوری‌های الکترونیکی و شبکه‌ای، ارزش کاربردی و دامنه لنزهای زوم استاندارد را بسیار افزایش داده است. از سوی دیگر، گسترش سریع نیازهای امنیتی جهانی و نیازهای کاربران به طور فزاینده ای نیز توسعه دوربین های شبکه را به شدت تحریک کرده است. دوربین‌های Ultra High Speed ​​Camera، نسل جدیدی از دوربین‌ها که دوربین‌های سنتی را با فناوری پیشرفته ترکیب می‌کنند، می‌توانند به سادگی با اتصال به کابل شبکه مورد استفاده قرار گیرند. آنها به کامپیوتر، کارت ضبط ویدیویی نیاز ندارند و محدودیت نظارت محلی ندارند. نظارت را می توان از هر جایی با باز کردن یک صفحه وب انجام داد و از نظارت و مشاهده همزمان حداکثر 12 مشتری پشتیبانی می کند.

دوربین‌های دوربین فوق‌العاده با سرعت بالا می‌توانند 320 درجه افقی و 60 درجه عمودی بچرخند و عکس بگیرند و فیلم‌برداری کنند و عکس‌ها و فیلم‌ها را به ایمیل یا FTP ارسال کنند. روی سرور. دوربین دارای قابلیت تشخیص حرکت است و می توان آن را برای ارسال هشدارهای ایمیل تنظیم کرد. نسخه پیشرفته می تواند به راحتی به انتقال تصویر با وضوح بالا با پهنای باند شبکه کم دست یابد و تصاویر واضح تری نسبت به نسخه استاندارد ارائه دهد. همچنین دارای دید در شب، انتقال صدا، آلارم های پویا، مناطق زمانی زنگ قابل تنظیم، بازیابی خودکار از ناهنجاری ها و اتصال مجدد خودکار پس از قطع شدن شبکه است.

سنسور CMOS معمولاً 10 برابر کمتر از سنسور CCD حساس است. از آنجایی که چشم انسان می تواند اهداف زیر 1 لوکس (در شب ماه کامل) را ببیند، سنسورهای CCD معمولاً اهداف را کمی بهتر از چشم انسان می بینند، بین 0.1 تا 3 لوکس، که باعث می شود آنها 3 تا 10 برابر حساس تر از سنسورهای CMOS باشند. سنسورهای CMOS عموما دارای محدوده حساسیت 6 تا 15 لوکس هستند. سنسورهای CMOS سطح نویز ثابتی 10 برابر بیشتر از سنسورهای CCD دارند. این نویز الگوی ثابت روی صفحه باقی می ماند و به صورت یک الگو ظاهر می شود. از آنجایی که سنسورهای CMOS اساساً زیر 10 لوکس بی استفاده هستند، اکثر دوربین ها از سنسورهای CCD استفاده می کنند. سنسورهای CMOS عموماً در برنامه‌های امنیتی خانگی بسیار پایین استفاده می‌شوند.