تکنیک ها و اثرات استفاده از دوربین پرسرعت در فیلمبرداری
2026,07,22
دوربینهای پرسرعت دوربینهایی هستند که فریمهای بیشتری در ثانیه نسبت به دوربینهای با سرعت معمولی میگیرند و لحظات غنیتر و گویاتری را به دست میآورند.
دوربینهای معمولی ۲۴ فریم در ثانیه فیلمبرداری میکنند که با پخش با همان سرعت، جلوهای شبیه به حرکت در دنیای واقعی ایجاد میکنند. در مقابل، دوربین پرسرعت معمولاً بیش از 24 فریم در ثانیه فیلمبرداری می کند.
اگر فرض کنیم یک دوربین Ultra HD با سرعت 240 فریم در ثانیه فیلمبرداری میکند، وقتی ثانیهای از حرکت گرفته شده با سرعت پخش معمولی فیلم مشاهده میشود، تجربه بصری «تجربه رویدادهای یک ثانیه در ده ثانیه» را ایجاد میکند.
این تکنیک اغلب در فیلم های مدرن، به ویژه فیلم های اکشن استفاده می شود. اگر از این تکنیک برای فیلمبرداری از سوزن در حال سوراخ کردن یک بادکنک پر از آب استفاده شود، آب داخل آن پس از ترکیدن بالون به شکل کروی زیبایی برای مدت زمان قابل توجهی در هوا باقی میماند و اغلب جلوهای از نظر بصری خیرهکننده ایجاد میکند.
درست مانند دوربین ها، دوربین های فیلمبرداری اولیه از فیلم یا نوار ویدئویی برای ضبط استفاده می کردند. از زمان اختراع دوربین های دیجیتال، ویدئو را می توان مستقیما در حافظه فلش ذخیره کرد.
مدلهای جدیدتر دادههای ویدیویی را مستقیماً روی هارد دیسک دوربین با سرعت بالا Ultra HD ذخیره میکنند و امکان ضبط ویدیو و عکاسی ثابت را فراهم میکنند و نیازی به حمل دوربین دیجیتال را از بین میبرند.
این دوربینهای پرسرعت سبک وزن هستند و کار با آنها آسان است و برای افراد مدرنی که در کوهنوردی، پیادهروی و عکاسی در سفر فعالیت میکنند، تقریبا ضروری است.
